Społeczność LGBT. Kim są i jak dla nich pisać?

Tworzenie treści dla osób o innej niż większościowa orientacji seksualnej oraz tożsamości płciowej powinno być nakierowane na poprawne używanie określeń, przymiotników czy związków frazeologicznych. W niniejszym artykule dowiesz się, na co zwrócić szczególną uwagę przy pisaniu do tych społeczności oraz czego unikać.

Pisanie tekstów? To nasza specjalność.

Co oznacza skrót LGBT?

Większość osób zdaje się wiedzieć, do czego ogólnie odnosi się LGBT, czyli do osób o innej niż większościowa orientacji psychoseksualnej i/lub tożsamości płciowej. Warto mimo wszystko to wyjaśnić, co oznacza skrót LGBT: lesbijki (L), geje (G), osoby biseksualne (B) oraz osoby transpłciowe (T). Skrót ten może być rozbudowywany o inne litery, takie jak queer (Q), osoby interpłciowe (I), aseksualne (A) oraz panseksualne (P), co daje rozwinięcie LGBTQIAP. Coraz powszechniejszą praktyką stał się jednak zapis LGBT+, gdzie symbol “+” oznacza wszystkie osoby spoza podstawowego akronimu.

Jak pisać dla LGBT?

O tym, jak pisać dla LGBT, powinni wiedzieć nie tylko dziennikarze. Wiedza ta jest niezbędna również dla przedstawicieli firm, instytucji oraz fundacji i wszystkich innych, którzy chcą pisać w sposób obiektywny.

Zacznijmy od podstaw. Społeczność LGBT jest bardzo zróżnicowana. Dlatego jednym z głównych błędów, jakie można popełnić przy tworzeniu treści dla tych osób, jest nazywanie ich środowiskiem. Każda z osób LGBT może pochodzić z całkowicie różnych środowisk, ale identyfikować się w obrębie społeczności LGBT. Według słownika PWN pojęcie “środowisko” oznacza grupę ludzi żyjących lub pracujących w podobnych warunkach. W tym przypadku ta definicja nie pokrywa się ze stanem faktycznym.

Sama społeczność LGBT narażona jest na dyskryminację poprzez odmówienie prawa do równego traktowania. Świadczy o tym chociażby odmawianie im zawierania jednopłciowych związków małżeńskich. W związku z tym należy zwrócić szczególną uwagęna to, jak zwracać się do osób nieheteroseksualnych. Niezmiernie istotne jest to, by nie traktować takich osób z góry lub z pobłażaniem. Równe traktowanie to podstawa dobrej komunikacji. Jeśli w artykule jest mowa o związku romantycznym, to równie dobrze może on opisywać relacje osób heteroseksualnych, jak i nieheteroseksualnych, a odgórne skojarzenie nie powinno mieć miejsca.

Jakich słów nie używać w treściach dla społeczności LGBT?

Do powszechnego użycia wchodzą czasem słowa, które nie powinny się tam znaleźć. Również w przypadku osób niebinarnych oraz o innej niż heteroseksualna orientacji występują słowa, które lepiej wyrzucić ze swojego słownika. Przede wszystkim należy kierować się zasadą “nic o nas bez nas”. Zasada ta prezentuje postawę, w której omawiana sytuacja lub problem powinny odbywać się z udziałem samych zainteresowanych. 

Używanie takich określeń jak “gej”, “lesbijka” czy osoba “biseksualna” jest teoretycznie poprawne, jednak nadużywanie tych określeń oraz robienie z nich tabu nie sprzyja ocieplaniu stosunków pomiędzy jednostkami heteroseksualnymi a osobami o odmiennej orientacji psychoseksualnej czy tożsamości płciowej. Należy mieć także na uwadze fakt, że osoba niebinarna może być osobą heteroseksualną, dlatego zakładanie z góry pewnych zależności jest nie tylko błędne z punktu widzenia faktycznego, ale może ranić uczucia osób LGBT.

Wbrew temu, co może się wydawać, istnieją także różnice w znaczeniu końcówek “‘-ista” i
“-izm” oraz “-alny”. Powiedzieć o kimś, że jest homoseksualistą nie jest równoznacznie z określeniem go jako osoba homoseksualna. Określenia kończące się na “-ista” lub “-izm” często kojarzą się z językiem medycznym, opisującym patologie – na przykład alkoholizm lub politycznym, traktującym o ideologiach – na przykład marksizm. Nic więc dziwnego, że takie określenia nie są przyjmowane tak pozytywnie jak te, które opisują bardziej cechy danej osoby – na przykład osoba biseksualna.

Tożsamość płciowa wskazuje na przynależność do danej płci, dlatego to do konkretnej osoby należy określenie kim ona jest. Poszanowanie tożsamości płciowej innych osób jest kluczowe dla osiągnięcia obiektywnej perspektywy. Dyskutowanie z czyimś poczuciem przynależności stanowi bezpośredni wyraz transfobii lub enbyfobii.

Płeć przypisana podczas urodzenia, czyli ta, którą określa się na podstawie wyglądu zewnętrznych narządów płciowych dziecka, może różnić się od jego tożsamości płciowej. Z tego powodu wiele osób decyduje się na tranzycję, która prowadzi między innymi do korekty płci – a więc osiągnięcia stanu fizycznego zgodnego z odczuwaną przynależnością płciową. Nie powinno się nazywać tego zmianą płci, ponieważ zmiana oznacza coś nagłego, często chwilowego oraz powierzchownego, podczas gdy korekta to poprawienie czegoś, co od początku lub od długiego czasu nie działa tak, jak powinno.

Jak nie zwracać się do społeczności LGBT?

Zwracanie się do społeczności LGBT jako do “tych innych” jest nie tylko wyrazem ignorancji oraz heteroseksizmu, ale także ogólnego braku akceptacji dla różnorodności. Tworzenie treści opartych na “my – wy/oni” stanowi nadal problem komunikacyjny. Przykładowo: artykuł zatytułowany “pozwólmy im się kochać” świadczy nie o akceptacji faktu, że dana osoba jest nieheteroseksualna, ale o tym, że autor łaskawie zezwala “tym innym” (w jego domyśle o niższym statusie lub wartości) na zachowania przypisane do ludzkiego gatunku.

W przypadku osób niebinarnych oraz transpłciowych bardzo ważne jest uszanowanie ich poczucia własnej tożsamości także ze względu na świadomie przyjęte imię. Dlatego też odradza się zwracania do tych osób poprzez używanie ich starych imion – nadanych po urodzeniu. Dziennikarz powinien dokładnie przyjrzeć się danej osobie oraz jej potrzebom, mając na uwadze to, że jej życie jest prawdopodobnie naznaczone seriami bólu.

Pytania do i o LGBT. Co to jest coming out, dysforia płciowa i gender?

Dość często pojawiają się pytania do oraz do LGBT. Co to jest coming out, dysforia płciowa i gender, a także jak je opisywać?

Coming out, nazywane także wyjściem z szafy lub ujawnieniem się, to opowiedzenie otoczeniu o swojej orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej. Wiele osób powstrzymuje się od ujawnienia tego faktu w związku z obawami o reakcję, dlatego rozmowa na temat coming outu wymaga wysoko rozwiniętej empatii.

Dysforia płciowa to wysoki poziom nieakceptacji oraz dyskomfort związany z własnym uczuciem rozbieżności pomiędzy płcią przypisaną oraz tożsamościową. Wiąże się ona często z silnym cierpieniem, dlatego należy być szczególnie delikatnym podczas tworzenia treści dla osób transseksualnych lub niebinarnych.

Gender to zespół norm, zachowań i wartości oraz cech kulturowych przypisywanych do danej płci. Można to nazwać także płcią psychologiczną lub psychiczną i jest ono przeciwieństwem określenia sex, które reprezentuje płeć biologiczną.

Najbardziej niepożądane fobie, związane ze społecznością LGBT

Fobie same z siebie posiadają wydźwięk negatywny, jednak kilka z nich warto krótko omówić w tym artykule. Homofobia, bifobia, transfobia oraz enbyfobia to zespół fobii polegających na strachu oraz wrogości wobec osób nieheteroseksualnych. Zachowań tych należy szczególnie unikać podczas pisania dla LGBT.

mn_mg-togheter

Porozmawiajmy o copywritingu